غبار احتیاج آنجاکه دامان طلب گیرد

گهر دزدیده است اینجاعنان موج دریا را

بهشت عافیت رنگ جهان آبرو باشی

درآغوش نفس گر خون کنی عرض تمنا را

روان است آبرو هرگه به رفتارآوری پا را

به عرض بیخودیهاگرم کن هنگامه مشرب

که می نامیده اند اینجا شکست رنگ مینا را