که می نامیده اند اینجا شکست رنگ مینا را

غبار احتیاج آنجاکه دامان طلب گیرد

روان است آبرو هرگه به رفتارآوری پا را

به عرض بیخودیهاگرم کن هنگامه مشرب

فروغ این شبستان جز رم برقی نمی باشد

چراغان کرده اند از چشم آهوکوه و صحرا را

دراین محفل پریشان جلوه است آن حسن یکتایی