چراغان کرده اند از چشم آهوکوه و صحرا را

به عرض بیخودیهاگرم کن هنگامه مشرب

که می نامیده اند اینجا شکست رنگ مینا را

فروغ این شبستان جز رم برقی نمی باشد

دراین محفل پریشان جلوه است آن حسن یکتایی

شکستی کوکه پردازی دهد آیینه ما را

سبکتازاست شوق امامن آن سنگ زمینگیرم