دراین محفل پریشان جلوه است آن حسن یکتایی

که می نامیده اند اینجا شکست رنگ مینا را

فروغ این شبستان جز رم برقی نمی باشد

چراغان کرده اند از چشم آهوکوه و صحرا را

شکستی کوکه پردازی دهد آیینه ما را

سبکتازاست شوق امامن آن سنگ زمینگیرم

که دررنگ شرراز خویش خالی می کنم جا را