فروغ این شبستان جز رم برقی نمی باشد

روان است آبرو هرگه به رفتارآوری پا را

به عرض بیخودیهاگرم کن هنگامه مشرب

که می نامیده اند اینجا شکست رنگ مینا را

چراغان کرده اند از چشم آهوکوه و صحرا را

دراین محفل پریشان جلوه است آن حسن یکتایی

شکستی کوکه پردازی دهد آیینه ما را