درتن صحراکجا با خویش فتد اتفاق ما

دوروزی فرصت آموزد درود مصطفا ما را

که پیش از مرگ در دنیا بیامرزد خدا ما را

که وهم بی سر وپایی برد از خود جدا ما را

به گردشخانه چرخیم حیران دانه چندی

غبارما مگربیرون برد زین آسیا ما را