کجایی ای ز خود رفتن توچیزی وانما ما را

به حرف و صوت ممکن نیست ازعالم برون جستن

چه سازدکس ، زگنبد برنمی آرد صدا ما را

زسعی دست وپا آیینه مقصد نشد روشن

غبار ما به صحرای عدم بال دگر می زد

فضولی درکجا انداخت یارب ازکجا ما را

کباب خوان جنت لذت خون جگر دارد