به گلزاری که شبنم هم امید رنگ بو دارد

که هرکس می رود چون سایه از جامی برد مارا

ندارد غارت ما ناتوانان آنقدرکوشش

غباریم وتپیدن ازکف ما می برد ما را

نگاه هرزه جولان بی تمنا می برد ما را

گر از دیر وارستیم شوق عبه پیش آمد

تک وپوی نفس یارب کجاها می برد ما را