گسستن نیست آسان ربط الفتهای این محفل

نفس گر واگذارد، تا مسیحا می برد ما را

در آغوش خزان ما دو عالم رنگ می بازد

ز خود رفتن به چندین جلوه یک جا می برد مارا

چو شمع آتش عنانی رشته برپامی برد ما را

دکان آرایی هستی گر این خجلت کند سامان

عرق تا خاک گردیذن به دریا می برد ما را