مدارایی به یاران می کند تمکین ما، ورنه

پرافشانی به طوف بال عنقا می برد ما را

ندارد نشئه آزادی ما ساغر دیگر

غبار دامن افشاندن به صحرا می برد ما را

شکست رنگ از این محفل چومینا می برد ما را

نه گلشن را زما رنگی نه صحرا را زماگردی

به هرجا می برد شوق تو بی ما می برد ما را