عبث بر ما تنک کردند تیغ قاتل ما را

محبت بسکه بوداز جلوه مشتاقان این محفل

به تعمیرنگه چون شمع برد آب وگل ما را

ندارد گردن تسلیم بیش از سایه مویی

غبار احتیاج امواج دریا خشک می سازد

عیارکم مگیرید آبروی سایل ما را

صفای دل به حیرت بست نقش پرده هستی