چوماهی خارخار طبع درکار است و ما غافل

ندید این بیخبر مژگان به هم آوردن ما را

ازین خاشاک اوهامی که دارد مزرع هستی

به گاو چرخ نتوان پاک کردن خرمن ما را

که برامواج پوشانده ست گردون جوشن ما را

زآب زندگی تا بگذرد تشویش رعنایی

خم وضع ادب پل کرد دوش وگردن ما را