زربشه تا به ثمر صدهزارمرحله طی شد

گواه کیست حدیث ز خود شنیده ما را

نبرد همت کس از تلاش گوی تسلی

بیفکنید درتن ره شر بریده ما را

که کرد این همه قاصد به خود رسیده ما را

مژه زهم نگشودیم تا چکد نم اشکی

گداخت شرم رقم کلک شق ندیده ما را