بجزکشتی شکستن ساحل امنی نمی باشد

طمع افزونتر از دزدست اینجا پاسبانها را

نفس سرمایه بیتابی ست ، افسردگی تاکی

مکن شمع مزار زندگانی استخوانها را

ز بس وسعت فروبرده ست این دریاکرانها را

به سعی اشک ، کام از دهر حاصل می کنی روزی

که آهت پره گردد آسیای سمانها را