که آهت پره گردد آسیای سمانها را

بجزکشتی شکستن ساحل امنی نمی باشد

ز بس وسعت فروبرده ست این دریاکرانها را

به سعی اشک ، کام از دهر حاصل می کنی روزی

به افسون مدارا ازکج اندیشان مشو ایمن

تواضع درکمین تیر می دارد کمانها را

جهانی آرزوها پخت و سیر آمد ز ناکامی