جهانی آرزوها پخت و سیر آمد ز ناکامی

که آهت پره گردد آسیای سمانها را

به افسون مدارا ازکج اندیشان مشو ایمن

تواضع درکمین تیر می دارد کمانها را

تنور سرد این مطبخ به خامی سوخت نانها را

من آن عاجزسجودم کزپی طرف جبین من

به دوش باد می آرند خاک آستانها را