تنور سرد این مطبخ به خامی سوخت نانها را

به افسون مدارا ازکج اندیشان مشو ایمن

تواضع درکمین تیر می دارد کمانها را

جهانی آرزوها پخت و سیر آمد ز ناکامی

من آن عاجزسجودم کزپی طرف جبین من

به دوش باد می آرند خاک آستانها را

تو هم خاموش شو بیدل که من از یاد دیداری