ز بس وسعت فروبرده ست این دریاکرانها را

نفس سرمایه بیتابی ست ، افسردگی تاکی

مکن شمع مزار زندگانی استخوانها را

بجزکشتی شکستن ساحل امنی نمی باشد

به سعی اشک ، کام از دهر حاصل می کنی روزی

که آهت پره گردد آسیای سمانها را

به افسون مدارا ازکج اندیشان مشو ایمن