در شیشه های آبله می کن گلاب را

امروز در قلمرو نظاره نور نیست

از بس خطت به سایه نشاند آفتاب را

فیض بهار لغزش مستانه بردنی ست

اجزای ما جو صبح نفس پرور است و بس

شیرزه کرده اند به باد این کتاب را

ما بیخودان به غفلت خ د پی .نبرده ایم