گربه افلاک برآی؟ که نگسونسار برآ

تاکند حسن ادا طوطی این انجمنت

با حدیث لبش از؟ ه شکربار برآ

ماه نو منفعل وضع غرور است اینجا

دادرس آینه بر طاق تغافل دارد

همچو آه از دل مایوس به زنهار برآ

شمع را تا نفسی هست بجا، باید سوخت