اشک کشد تا به کجا ساغر ناموس حیا

یک دو نفس ناله شو و از دل دیوانه برآ

تاب وتب سبحه بهل ، رشته زنارگسل

قطره می! جوش زن و برخط پیمانه برآ

شیشه به بازار شکن ، اندکی از خانه برآ

چون نفس از الفت دل پای توفرسود به گل

ریشه وحشت ثمری از قفس دانه برآ