چون نفس از الفت دل پای توفرسود به گل

قطره می! جوش زن و برخط پیمانه برآ

اشک کشد تا به کجا ساغر ناموس حیا

شیشه به بازار شکن ، اندکی از خانه برآ

ریشه وحشت ثمری از قفس دانه برآ

چرخ کلید در دل وقف جهادت نکند

اره صفت گو دم تیغت همه دندانه برآ