ما ومن عالم دون جمله فریب است وفسون

دود چراغی که نه ای از دل پروانه برآ

تا ز خودت نیست خبر درته خاکست نظر

یک مژه برخویش گشاگنج زویرانه برآ

رو به در خواب زن ازکلفت افسانه برآ

بیدل ازافسونگری ات خرس وبز آدم نشود

چنگ به هرریش مزن ازهوس شانه برآ