ز مهر سجده آرایید طومار عبادت را

به عزت عالمی جان می کند اما ازین غافل

که در نقش نگین معراج می باشد دنائت را

به تسلیمی است ختم اعتبارات کمال اینجا

مپندارید عاشق شکوه پردازد ز بیدادش

که لب واکردن امکان نیست زخم تیغ الفت را

درین صحرا همه گر از غباری چشم می پوشم