لغزش پا و زبان دارد تصرف مست را

عمرها شد شورزنجیرازنفس وا می کشم

کشور دیوانه مجنون کرد بند و بست را

قول وفعل طینت بیباک دررهن خطاست

با همه معدوم از قید توهم چاره نیست

ماهی بحرکمان هم می شناسد شست را

سرمه کردم تا قی چشمی به خویشم واکند