با همه معدوم از قید توهم چاره نیست

کشور دیوانه مجنون کرد بند و بست را

قول وفعل طینت بیباک دررهن خطاست

لغزش پا و زبان دارد تصرف مست را

ماهی بحرکمان هم می شناسد شست را

سرمه کردم تا قی چشمی به خویشم واکند

فطرت بی نورتاکی نیست بیند هست را