تا به کی بی مدعا چون شمع باید رفتنت

بی خبر سر می زنی چون موج بر ساحل چرا

جلوه گاه حسن معنی خلوت لفظ است و بس

طالب لیلی نشیند غافل ازمحمل چرا

جاده خود را نسازی محو در منزل چرا

بر دو عالم هر مژه برهم زدن خط می کشی

نیست یک دم نقش خویش از صفحه ات زایل چرا