گردی به جا ننشسته ای دل در چه عالم بسته ای

طفلی گذشت ای بیخرد با خاک وگل بازی چرا

آزادی ات ساز نفس آنگه غم دام و قفس

با این غبار پرفشان گم کرده پروازی چرا

از پرده بیرون جسته ای وامانده سازی چرا

حیف است با سازغنا مغلوب خست زیستن

تیغ ظفر در پنجه ات دستی نمی یازی چرا