به خیال حلقه زلف اوگرهی خور و به ختن درآ

ستم است اگر هوست کشدکه به سیر سرو و سمن درآ

تو ز غنچه کم ندمیده ای ، در دل گشا به چمن درآ

پی نافه های رمیده بو، مپسند زحمت جستجو

نفست اگرنه فسون دمد به تعلق هوس جسد

زه دامن توکه می کشدکه در این رباط کهن درآ

هوس تو نیک وبد تو شد، نفس تو دم و دد تو شد