که به این جنون بلد توشدکه به عالم توو من درآ

نفست اگرنه فسون دمد به تعلق هوس جسد

زه دامن توکه می کشدکه در این رباط کهن درآ

هوس تو نیک وبد تو شد، نفس تو دم و دد تو شد

غم انتظار تو برده ام به ره خیال تو مرده ام

قدمی به پرسش من گشا نفسی چوجان به بدن درآ

چو هوا ز هستی مبهمی به تاملی زده ام خمی