سخا و بخل وقف وسعت مقدور می باشد

ز چنگ سبحه برزنارپیچیده ست دین خود را

به این پا در رکابی چون شرر در سنگ اگر باشی

تصورکن همان چون خانه بر دوشان زین خود را

برآورده ست دست اینجا به قدر آستین خود را

به افسون دنائت غافلی از ننگ پامالی

به پستی متهم هرگز نمی داند زمین خود را