آسودگی از بحر جداکردگهر را

آیینه به آرایش جوهر چه نماید

شوخی عرق جبهه ماکرد هنر را

زنهار به جمعیت دل غره مباشید

ای بی خبر از فیض اثرهای ندامت

ترسم نفشاری به مژه دامن تر را

ازکیسه بریهای مکافات بیندیش