بیدل از اندیشه اوهام باطل سوختم

بوی ، آرامیده دارد در قفس کافور را

در تنعم ذکر احسانها بلند آوازه نیست

چینی خالی مگر یادی کند فغفور را

بر سر داغم فشان خاکستر منصور را