موج خون من که آتش داغ گرمیهای اوست

ناله در وحشت گریبان می درد زنجیر را

سخت دشوارست پرداز شکست رنگ من

بشکن ای نقاش اینجا خامه تصویر را

می کند بال سمندر جوهر شمشیر را

چون ره خوابیده زین خوابی که فیضش کم مباد

تا به منزل برده ام سررشته تعبیر را