می کند بال سمندر جوهر شمشیر را

سخت دشوارست پرداز شکست رنگ من

بشکن ای نقاش اینجا خامه تصویر را

موج خون من که آتش داغ گرمیهای اوست

چون ره خوابیده زین خوابی که فیضش کم مباد

تا به منزل برده ام سررشته تعبیر را

گربه این وجدست شور وحشت دیوانه ام