ای فغان بگذر ز چرخ و لامکان تسخیر باش

پیچ وتاب جوهر از موی میان شمشیر را

از خم ابروی خونریزتو هر جا دم زند

عرض جوهر می شود مهر زبان شمشیر را

چند در زیر سپرکردن نهان شمشیر را

جوهرتجرید قطع الفت خویش است وبس

بر سر خود می توان کرد امتحان شمشیر را