مژه ای بازکن از چاک کتان هستی

کز نمد می گذرانند می بیغش را

ناله ای هست اگرگریه عنان کوته کرد

ابر ازبرق چرا هی نکند ابرش را

نتوان دید به چشم دگرآن مهوش را

دام ماگرم روان نیست تعلق بیدل

خارپا مانع جولان نشود آتش را