به قدر شعله اینجا می دمد انگشت آتش را

خیال التفاتش از عتابم بیش می سوزد

به گرمی فرق نتوان یافت روازپشت آتش را

نه تنها ناله زنهاری ست از برق عتاب او

زر از دست خسان نتوان بجز سختی جداکردن

که بی آهن نخواهد ریخت سنگ ازمشت آتش را

به سعی ظلم کی رفع مظالم می شود بیدل