تحیرگلشن است اماکه دارد سیر اسرارش

که در آغوش نقش سجده گیرم آستانش را

زبان حال عاشق گر دعایی دارد این دارد

که یارب مهربان گردان دل نامهربانش را

خموشی بلبل است اماکه می فهمد زبانش را

درین غفلت سراگویی مقیم خانه چشمم

که با خواب است یکسر رنگ الفت پاسبانش را