ز مهماخانه گردون چه جویی نعمت سیری

که پیش از تیر در پرواز می بینم کمانش را

مدارای حسود ازکینه خوییها بتر باشد

خطر در آب تیغ از قعرکم نبودکرانش را

که نقش کاسه ای جزتنگ چشمی نیست خوانش را

جهان بر دستگاه خویش می نازد ازین غافل

که چشم بسته زیربال دارد آسمانش را