که نقش کاسه ای جزتنگ چشمی نیست خوانش را

مدارای حسود ازکینه خوییها بتر باشد

خطر در آب تیغ از قعرکم نبودکرانش را

ز مهماخانه گردون چه جویی نعمت سیری

جهان بر دستگاه خویش می نازد ازین غافل

که چشم بسته زیربال دارد آسمانش را

درشتی آنقدر در باغ امکان آبرو دارد