آنقدر زخمی که خواباند به بسترتیغ را

هرکه را دل از غبارکینه جوییها تهی ست

می کشد همچون نیام آسوده در برتیغ را

دل به امید تلافی می تپد اماکجاست

بیدل از هرمصرعم موج نزاکت می چکد

کرده ام رنگین به خون صید لاغرتیغ را