تار نتواند دهد افسردگی آهنگ را

ازکواکب چشم نتوان داشت فیض تربیت

ناتوان بینی ست لازم دیده های تنگ را

مانع جولان شوقم پای خواب آلود نیست

خار شوق از پای مجنون غمت نتوان کشید

شیرکی خواهد جدا بیند ز ناخن چنگ را

با نسیم خنده گل غنچه از خود می رود