سرنگونی برزمین زد نغمه این چنگ را

برق وحشت کاروان بی نشانی منزلم

در نخستین گام می سوزم ره و فرسنگ را

عاقبت از ضعف پیری ناله ما اشک شد

سیر باغ خودنماییها اگر منظور نیست

سبزه بام و در آیینه می دان زنگ را

گوهرم نشناخت بیدل قدر دریا مشربی