چکیدنهای این خم آبیاری کرد قلقل را

چسان رازت نگهدارم که این سررشته غیرت

چو بالیدن به روی عقده می آرد تامل را

سرشک از دیده بیرون ریختم مینا به جوش آمد

درین محفل که جوشدگرد تشویش از تماشایش

به خواب امن می باشد نگه چشم تغافل را

زبحث شورش دریا نبازد رنگ تمکینت