به خواب امن می باشد نگه چشم تغافل را

سرشک از دیده بیرون ریختم مینا به جوش آمد

چکیدنهای این خم آبیاری کرد قلقل را

درین محفل که جوشدگرد تشویش از تماشایش

زبحث شورش دریا نبازد رنگ تمکینت

چوگوهرگر بفهمی معنی درس تامل را

دچار هرکه شد آیینه رنگ جلوه اش گیرد