دچار هرکه شد آیینه رنگ جلوه اش گیرد

به خواب امن می باشد نگه چشم تغافل را

زبحث شورش دریا نبازد رنگ تمکینت

چوگوهرگر بفهمی معنی درس تامل را

صفای د ل برون از خویش نپسندد تقابل را

جنون ناتوانان را خموشی می دهد شهرت

به غیر از بو صدایی نیست زنجیر رگ گل را