زتاثیر شکستن غنچه آغوش چمن دارد

بهار اندیشه صدرنگ عشرت کرد بسمل را

کف خونی که برگ گل کند دامان قاتل را

تو هم مگذار دامان شکست شیشه دل را

نم راحت ازین دریا مجو کز درد بی آبی

لب افسوس تبخال حباب آورد ساحل را