چه احسان داشت یارب جوهرشمشیر بید

مده ازکف به صد دست تصرف پای درگل را

تفاوت در نقاب و حسن جز نامی نمی باشد

خوشا آیینه صافی که لیلی دید محمل را

که درهرقطره خون سجده شکری ست بسرال را

نفس در قطع راه عمر عذر لنگ می

نصیحت پیشرو باشد به وقت کارکاهل را