مده ازکف به صد دست تصرف پای درگل را

نم راحت ازین دریا مجو کز درد بی آبی

لب افسوس تبخال حباب آورد ساحل را

درین وادی حضور عافیت واماندگی دارد

تفاوت در نقاب و حسن جز نامی نمی باشد

خوشا آیینه صافی که لیلی دید محمل را

چه احسان داشت یارب جوهرشمشیر بید